Kristine Steenbergh
“Lesgeven, met studenten boeken lezen en ervaren welke perspectieven ze hierop hebben doe ik het liefst.”

Kristine Steenbergh

Universitair hoofddocent (UHD) en onderzoeker

“Het huidige systeem van erkennen en waarderen schept een sfeer van winnaars en verliezers.”

Kristine Steenbergh start haar carrière bij de Vrije Universiteit Amsterdam na een telefoontje van een VU-medewerker. Of ze op korte termijn een cursus Shakespeare zou kunnen verzorgen? Die ene tijdelijke opdracht leidt uiteindelijk tot een aanstelling als universitair hoofddocent (UHD) en onderzoeker Engelse Literatuur (Faculteit der Geesteswetenschappen). Dertien jaar later werkt ze er nog altijd met veel plezier, maar voelt ook de werkdruk binnen de universiteit. Welke verbeterpunten ziet ze en waarom is een nieuw systeem van erkennen en waarderen voor wetenschappelijk personeel nodig? En hoe zal dit haar werk beïnvloeden?

“Ik heb van begin af aan Engelse literatuur in combinatie met theater willen doceren aan een universiteit. Daarbij ging mijn interesse specifiek uit naar de cultuurgeschiedenis van emoties. Mijn proefschrift schreef ik over wraak en wraakzucht en daarna ben ik me in de wat mildere emoties- zoals compassie- gaan verdiepen. Het is erg fijn om als UHD en onderzoeker met al die verschillende rollen -onderwijs, onderzoek en bestuur, bezig te zijn. Lesgeven, samen met studenten boeken lezen en ervaren welke perspectieven ze hierop hebben doe ik het liefst. Ik vind het mooi om hen te zien groeien, een eigen stem en denkwijze te zien ontwikkelen. In het onderzoek ligt mijn hart bij de Environmental Humanities: het samenbrengen van interdisciplinaire analyses van de relaties tussen mens en natuur. Ik zet me daar graag voor in, en mijn werk heeft al die jaren ook een groot deel van mijn vrije tijd opgeslokt. Binnen mijn faculteit wordt veel geïnvesteerd in onderwijs en vooral op dat gebied ligt de lat hoog."

“Ik heb een aanstelling die voor zestig procent uit onderwijs, dertig procent uit onderzoek en tien procent uit bestuur en beheer bestaat. Voor de meeste collega’s binnen mijn faculteit geldt die verdeling: alleen op het moment dat een wetenschapper een beurs in de wacht sleept kunnen de percentages verschuiven en wordt het mogelijk meer uren aan onderzoek te besteden. Dat lukt niet iedereen. Dit heeft tot gevolg dat velen het onderzoek in de weekenden of in hun vrije tijd doen, omdat de meeste uren in het onderwijs gaan zitten. Ook voor mij is het af en toe flink aanpoten. Ik denk dat de faculteit- of breder de universiteit- oog heeft voor het feit dat we ons met hart en ziel storten op het werk. Dit wordt alleen niet altijd beloond of gewaardeerd met een bevordering, omdat daar financieel vaak weinig ruimte voor is.”

“Mijn werk heeft ook een groot deel van mijn vrije tijd opgeslokt.”

Erkennen en waarderen

“Ik heb de afgelopen periode geholpen met de formulering van een nieuwe visie op het vlak van erkennen en waarderen, omdat ik die beweging naar een nieuw systeem- waar elke Nederlandse universiteit vandaag de dag mee te maken krijgt - heel mooi en noodzakelijk vind. De huidige manier van erkennen en waarderen is erg gebaseerd op competitie. Iedere wetenschapper heeft zijn of haar eigen onderzoeksproject en probeert zo goed mogelijk te presteren. Dat gaat gepaard met het idee dat je elkaars concurrent bent en schept dus ook een sfeer van winnaars en verliezers. Mensen die bijvoorbeeld goed functioneren en uitstekende onderwijsprestaties hebben, interessante onderzoeken doen, maar net geen beurs binnenhalen kunnen het gevoel krijgen dat ze de boot missen. Dat geluid hoor ik de laatste jaren vaak. En dat is heel naar.”

Diverse talenten

“Het nieuwe model van erkennen en waarderen is veel meer gebaseerd op samenwerking en het waarderen van diverse persoonlijke talenten. Niet alleen het talent om onderzoeksgeld binnen te halen of publicaties op je naam te hebben telt, ook het geven en ontwikkelen van goed onderwijs en het overbrengen van kennis aan de maatschappij weegt straks mee. Ik vind dat een universiteit daar ook voor staat. Het zou in het verlengde daarvan ook heel goed zijn als de universiteit de huidige financiële modellen onder de loep neemt en die meer baseert op samenwerking in plaats van op competitie.”

“Het nieuwe model is veel meer gebaseerd op samenwerking en het waarderen van alle talenten.”

“Als lid van De Jonge Akademie werkte ik onlangs mee aan een project waarin we laten zien dat het waarderen van diverse talenten duidelijk zijn vruchten afwerpt. Eind november is ons stuk verschenen waarvoor we een wetenschapper interviewden die uitblonk in onderwijs. Hij publiceerde ook maar kreeg geen grote beurzen, wat een enorme stress veroorzaakte. Nadat hij met zijn leidinggevende had gekeken naar zijn talenten begon hij zich op onderwijs te profileren met een Senior Kwalificatie Onderwijs (SKO). Nu floreert hij als onderwijsspecialist en omdat hij gewaardeerd wordt voor zijn bijdrage aan het onderwijs, loopt zijn onderzoek nog beter dan toen hij daar voornamelijk op werd beoordeeld.”

Teamverbanden

“Ik hoop dat een nieuw systeem van erkennen en waarderen- naast het meer oog krijgen voor kwaliteit en divers talent- ook mooie teamverbanden gaat opleveren. Vooral op onderzoeksgebied kijk ik er enorm naar uit intensiever samen te werken met mijn collega’s. Tot nu toe is er vrij weinig uitwisseling geweest, omdat we voornamelijk met onze eigen projecten bezig zijn. In de nieuwe situatie kunnen we kijken naar wie zich op onderzoek, onderwijs of wetenschapscommunicatie wil specialiseren. Op die manier stellen we teams samen waarin alle universitaire kernaspecten vertegenwoordigd zijn.”

“Vooral op onderzoeksgebied kijk ik er enorm naar uit intensiever samen te werken met mijn collega’s.”

"Ik zou vooral de leidinggevende wetenschapper binnen de VU willen aanmoedigen de visie te lezen. Te praten over verschillende rollen en loopbaanpaden en een helder beeld te vormen van waar teamleden naar toe willen. Met de visie is een basis gelegd, uiteindelijk is het aan de teams en de faculteiten om hier invulling aan te geven.”

Lees de visie Erkennen en Waarderen.

Klik hier