“Juist nu is de waakhondfunctie van de journalistiek belangrijk.”
Interview
Pepijn Keppel Journalist, columnist en auteur
Pepijn Keppel koos voor de VU omdat hij daar als tophockeyer de ruimte kreeg om zijn sport te beoefenen. Zijn eerste keuze was psychologie, maar al snel besefte hij dat hij zich in dat vakgebied niet thuis zou voelen. De ommekeer kwam toen hij met een vriend YouTube-filmpjes begon te maken. “Toen dacht ik: volgens mij is het heel leuk om iets te doen waarbij ik me steeds in iets anders kan verdiepen. En dus werd het journalistiek.”
Als eerstegeneratiestudent moest Pepijn zijn weg vinden binnen het universitaire systeem. “De opleiding was veel theoretischer dan ik had verwacht. Ik begreep ook niet goed wat er bedoeld werd met ‘het uitwisselen van ideeën en daarover debatteren’. Dat kwam pas later.”
“Ik wilde een wetenschappelijke achtergrond hebben, om beter beslagen ten ijs te komen.”
Een paar vakken maakten diepe indruk. “De geschiedenis van de journalistiek vond ik ontzettend interessant, vooral de rol die journalistiek speelt in een democratie. Zonder goede journalistiek wordt het democratische debat armer en minder zorgvuldig onderbouwd. Dat is misschien wel het belangrijkste wat ik heb geleerd.”
Ideale basis
Al in zijn eerste jaar ging hij aan het werk. “Omdat ik wilde weten of de journalistiek bij me paste, ben ik bij Blendle stage gaan lopen. Dat ging heel goed, en van daaruit kwam ik bij NRC terecht.” Daar kreeg hij een vaste aanstelling. “Ik werkte veertig uur per week, moest mijn studie nog afmaken en had ook nog hockeytraining. Dat was behoorlijk intensief.”
De combinatie werk, studie en sport bleek de ideale basis voor een veelzijdige en creatieve journalistieke carrière. Inmiddels staan er twee boeken op zijn naam, schrijft hij lange verhalen voor onder andere De Groene Amsterdammer, heeft hij een vaste column in Trouw en maakt hij programma’s bij Argos op Radio 1.
Foto's: Yvonne Compier
Foto's: Yvonne Compier
“Ik beschouw mijn boeken niet alleen als persoonlijke verhalen, maar ook als tijdsdocumenten die laten zien hoe we met elkaar omgaan.”
Voor Pepijn is het de perfecte combinatie van diepgravende journalistiek en werk waarbij hij zijn creativiteit de ruimte kan geven.
Klimaatcrisis
Een terugkerend thema in zijn werk is de klimaatcrisis en de macht van de fossiele industrie. “De klimaatcrisis is de grootste crisis die mijn generatie gaat meemaken, en dus vind ik het belangrijk me met de informatievoorziening daarover te bemoeien.”
Om zijn kennis te verdiepen besloot hij een master milieuwetenschappen te volgen. “Ik wilde een wetenschappelijke achtergrond hebben, om beter beslagen ten ijs te komen. Wanneer je reportages maakt over de fossiele industrie of over klimaatverandering, moet alles kloppen. Je valt tenslotte niet de kleinste bedrijven ter wereld aan. Dan kun je geen steken laten vallen.”
Autobiografisch
In Pepijns boeken is meer ruimte voor creativiteit, hoewel ook daar zijn kritische blik niet ontbreekt. Zijn debuut De laatste man gaat over zijn tijd als niet-geoute homoseksueel in de wereld van de topsport, waar heteroseksualiteit de norm is en de omgangsvormen vaak niet homovriendelijk zijn. Het boek kreeg veel publiciteit en maakte hem bekend bij een breed publiek.
Onlangs verscheen Zusje, waarin de complexe relatie met zijn zusje centraal staat die, door een gebeurtenis in het verleden, psychische problemen heeft. “Ik beschouw mijn boeken niet alleen als persoonlijke verhalen, maar ook als tijdsdocumenten die laten zien hoe we met elkaar omgaan. Zusje gaat niet alleen over onze relatie, maar ook over hoe we in Nederland de geestelijke gezondheidszorg hebben ingericht.”
“Noem het pech of noem het geluk, maar ik kom uit een familie waar veel verhalen liggen.”
Gelukkig
Het zijn de lange verhalen waar hij echt gelukkig van wordt; verhalen waarin hij mensen of gemeenschappen langere tijd volgt. “Ik ben nu bezig met een verhaal over de Lange Jaap, de vuurtoren van Den Helder, de plek waar mijn familie vandaan komt.
Foto's: Yvonne Compier
Foto: Yvonne Compier
Die vuurtoren staat op omvallen, en ik vind het fascinerend om te onderzoeken wat hij voor de gemeenschap betekent. Wat maakt dat je dat cultureel erfgoed wel of niet overeind houdt, of besluit daar miljoenen aan te besteden? Die vuurtoren zal nooit meer draaien. Rijkswaterstaat staat daar voor een enorm dilemma.”
Toekomst
Hoe ziet Pepijn de toekomst? “Radio vind ik echt een heel bijzonder medium, dat wil ik graag blijven doen. Al ben ik heel benieuwd wat de bezuinigingen in Hilversum gaan betekenen. Ik ben van mening dat er in Nederland te weinig geld voor onderzoeksjournalistiek is. Volgens mij is iedereen het erover eens dat er bezuinigd moet worden, maar op de journalistiek? Ik vind het totaal onbegrijpelijk gezien de situatie in de wereld. Juist nu is de waakhondfunctie van de journalistiek belangrijk.”
En het schrijven? “Dat zal ik altijd blijven doen. Gelukkig kan ik verschillende soorten media bedienen. Er liggen bijvoorbeeld alweer plannen voor nieuwe autobiografische projecten. Noem het pech of noem het geluk, maar ik kom uit een familie waar veel verhalen liggen.”
Over Pepijn Keppel
Pepijn Keppel (1996) studeerde journalistiek en milieuwetenschappen aan de VU. Sinds 2016 is hij journalist, columnist en auteur voor onder andere De Groene Amsterdammer, Trouw en Argos Radio. Hij publiceerde twee boeken De laatste man (2022) en Zusje (2025). Pepijn geeft ook lezingen over lhbti-acceptatie en inclusiviteit voor bedrijven en teams.
alumnimagazine voor sociale en geesteswetenschappers december 2025