Uilenstede

Ab Flipse: "Op campus Uilenstede hebben generaties VU-studenten voor het eerst de vrijheid geproefd die gepaard gaat met het op kamers gaan wonen. Toen de VU in 1966 haar eerste gebouwen op de nieuwe campus in Buitenveldert opende, werden tegelijkertijd anderhalve kilometer verderop – net over de grens met Amstelveen – de eerste studentenwoningen geopend. De ‘vrijheid’ van de studenten werd aanvankelijk nog wel enigszins ingeperkt door een ‘algemeen beheerder’, die ook als taak had een oogje in het zeil te houden op het gedrag. Maar de VU-studenten in de jaren zeventig waren niet meer de brave gereformeerde studenten van voorheen. Het was de tijd van seks, drugs en rock & roll en toezicht bleek een hopeloze zaak.

Uilenstede, zoals het later werd genoemd, groeide in korte tijd uit tot het grootste studentencentrum van Nederland. Eind jaren zeventig woonden er al bijna 3000 studenten. De eerste laagbouwwoningen en -flats werden in 1968 aangevuld met drie torens van dertien verdiepingen. Later volgden er nog drie van dergelijke flats.

Alle voorzieningen waren aanwezig: een sporthal, een ontmoetingscentrum, een café, een supermarkt. Toch werd het er volgens buitenstaanders nooit echt gezellig. Uilenstede kreeg het imago van een studentengetto. De eenvormigheid, de afstand tot de stad, geluidsoverlast van Schiphol, vervuiling, afbrokkelende trappen en opstootjes met de Amstelveense jeugd.

Veel studenten waren weliswaar blij dat ze op Uilenstede konden beginnen, maar verhuisden daarna toch liever naar de stad. Wie wel lang bleven, waren het type van de eeuwige student of de zonderling die er ook na zijn studie bleef hangen, waarvan elke ‘eenheid’ er wel een of meer telde. En dat droeg dan weer niet echt bij aan een dynamisch imago."